![\"\"](\"http:\/\/thesuperunknown.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/Fear-Inoculum-1024x541.jpg\")
<\/figure><\/li><\/ul>\n\n\n\nOkaza\u0142o si\u0119, \u017ce fani kt\u00f3rzy pojawili si\u0119 na wiosenno-letnich wyst\u0119pach Tool mieli okazj\u0119 pozna\u0107 w ich koncertowych ods\u0142onach a\u017c trzy z siedmiu premierowych utwor\u00f3w grupy. Niedawno za\u015b zesp\u00f3\u0142 zaprezentowa\u0142 \u015bwiatu oficjalny singiel promuj\u0105cy \u201eFear Inoculum\u201d, czyli otwieraj\u0105cy p\u0142yt\u0119 utw\u00f3r tytu\u0142owy. Malkontenci ju\u017c na etapie ujawniania przez Maynarda i sp\u00f3\u0142k\u0119 kolejnych \u015bwie\u017cynek kr\u0119cili nosami i wydawali jednoznacznie negatywne werdykty. Mnie do takiej postawy by\u0142o i jest daleko. Oczywi\u015bcie, b\u0119d\u0105c obiektywn\u0105, nie zachwycaj\u0105 mnie zagrania marketingowe towarzysz\u0105ce wydaniu pierwszej od tak wielu lat p\u0142yty, czy te\u017c nadmierna nonszalancja cz\u0142onk\u00f3w Tool, jak\u0105 przejawiaj\u0105 oni w stosunku do mi\u0142o\u015bnik\u00f3w ich tw\u00f3rczo\u015bci. Wszystko to jednak tylko otoczka nie umniejszaj\u0105ca niew\u0105tpliwej warto\u015bci nowego dzie\u0142a zespo\u0142u. Bo, jest ono zdecydowanie dzie\u0142em zespo\u0142owym. <\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"http:\/\/thesuperunknown.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/Fear-Inoculum-fot.-Travis-Shinn.jpg\")
fot. Travis Shinn<\/figcaption><\/figure><\/li><\/ul>\n\n\n\n Pierwsze\nd\u017awi\u0119ki \u201eFear Inoculum\u201d nie pozostawiaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce wkraczamy w\ndobrze znane nam progi (sic!), a sam zesp\u00f3\u0142 ch\u0119tnie nawi\u0105zuje do swoich\npoprzednich dokona\u0144. Najlepiej s\u0142ycha\u0107 to, moim zdaniem, w utworze \u201ePneuma\u201d,\nkt\u00f3rego wst\u0119p przywodzi na my\u015bl pocz\u0105tek \u201eRight in Two\u201d, a ci\u0105g dalszy jest\nuk\u0142onem w stron\u0119 \u201eLateralusa\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Wszystko\nna \u201eFear Inoculum\u201d oparte jest na wspania\u0142ej, g\u0142\u0119bokiej linii basu Justina\nChancellora, kt\u00f3ra tworzy namacaln\u0105 wr\u0119cz przestrze\u0144 wok\u00f3\u0142 \u015bciany d\u017awi\u0119k\u00f3w stawianej\nprzez mocarn\u0105 gitar\u0119 Adama Jonesa. Perkusja wyczynia tu istne cuda, delikatniejszy\ni niejako schowany w cieniu pozostaje natomiast wokal Maynarda. W jego \u015bpiewie\nnie trudno doszuka\u0107 si\u0119 podobie\u0144stw do stylistycznych zabieg\u00f3w stosowanych\nprzez wokalist\u0119 w innych jego projektach \u2013 A Perfect Circle oraz Puscifer. Ja\nakurat traktuj\u0119 to jako warto\u015b\u0107 dodan\u0105, i uznaj\u0119 za naturaln\u0105 konsekwencj\u0119, czy\nte\u017c kontynuacj\u0119 drogi obranej przez Keenana na \u201e10 000 Days\u201d. Tu jego g\u0142os\nstaje si\u0119 jeszcze bardziej melancholijny, przesi\u0105kni\u0119ty smutkiem, za to mniej\nagresywny i w\u015bciek\u0142y. Gniew pobrzmiewa w zasadzie chyba jedynie w zamykaj\u0105cym\nalbum \u201e7empest\u201d, w kt\u00f3rym daj\u0105 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 r\u00f3wnie\u017c echa \u201eThe Pot\u201d. Doskona\u0142e i klimatyczne\n\u201eCulling Voices\u201d skonstruowane jest za to nieco na mod\u0142\u0119 \u201eWings For Marie\u201d,\ngdzie w podobny spos\u00f3b narasta napi\u0119cie a wokal Maynarda delikatnie p\u0142ynie a\nmomentami urzekaj\u0105co, cho\u0107 niepokoj\u0105co szepcze. <\/p>\n\n\n\n
Zaskoczeniem dla s\u0142uchacza mo\u017ce by\u0107 tripowy \u201eChoclate Chip Trip\u201d, czyli kr\u00f3tka i hipnotyczna wariacja na instrumenty perkusyjne. Interludia pojawiaj\u0105ce si\u0119 na rozszerzonej (czyli na razie jedynej dost\u0119pnej) wersji p\u0142yty maj\u0105 podobny klimat i spe\u0142niaj\u0105 swoj\u0105 rol\u0119 wprowadzaj\u0105c do kolejnych rozbudowanych, warstwowych kompozycji, z kt\u00f3rych ka\u017cda (poza wspomnianym \u201eCC Trip\u201d) liczy sobie przynajmniej 10 minut.<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"http:\/\/thesuperunknown.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/Maynard-fot.-Travis-Shinn.jpg\")
fot. Travis Shinn<\/figcaption><\/figure><\/li><\/ul>\n\n\n\n Jak na razie, nieodgadnione pozostaj\u0105 dla mnie teksty Maynarda. Z przyczyn obiektywnych nie mia\u0142am mo\u017cliwo\u015bci si\u0119 w nie nale\u017cycie wczyta\u0107, aby dostrzec ich wsp\u00f3lny mianownik. A z do\u015bwiadczenia wiem, \u017ce z pewno\u015bci\u0105 takowy istnieje. S\u0105dz\u0119 jednak, \u017ce, tak s\u0142owa, jak i muzyka z \u201eFear Inoculum\u201d, podobnie do ukochanego przez Keenana wina, ujawnia\u0107 b\u0119d\u0105 dla mnie swe tajemnice stopniowo. <\/p>\n\n\n\n
Im d\u0142u\u017cej s\u0142ucham albumu \u201eFear Inoculum\u201d, tym wi\u0119cej odkrywam na nim smaczk\u00f3w, niuans\u00f3w. To p\u0142yta wycyzelowana pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, doskonale zagrana i za\u015bpiewana, poddana \u015bwietnemu masteringowi. To wreszcie p\u0142yta majestatyczna, instrumentalna, nie taka, kt\u00f3rej fragmenty nuci si\u0119 pod prysznicem, ale taka, kt\u00f3ra wbija w fotel, wdziera si\u0119 do zakamark\u00f3w umys\u0142u, wraca rykoszetem i pozostawia w sercu niepok\u00f3j. Skomasowanie d\u017awi\u0119k\u00f3w, powtarzalno\u015b\u0107 muzycznych motyw\u00f3w, trans, dla niekt\u00f3rych s\u0142uchaczy stanowi\u0105ce zarzut, dla mnie s\u0105 znakiem rozpoznawczym albumu i jedynie dodaj\u0105 mu wyj\u0105tkowo\u015bci. To wszystko, w mojej opinii, \u015bwiadczy o wielko\u015bci tej wieloznacznej p\u0142yty o niejednoznacznym tytule. I nie mam potrzeby umiejscawia\u0107 jej w \u017cadnym szerszym kontek\u015bcie, dokonywa\u0107 por\u00f3wna\u0144 i klasyfikowa\u0107. Po co? Czy\u017c nie lepiej po prostu cieszy\u0107 si\u0119 i upaja\u0107 pi\u0119knem d\u017awi\u0119k\u00f3w? W ko\u0144cu Tool ju\u017c od wielu lat sam dla siebie stanowi gatunek, na co najnowsze w dyskografii grupy dzie\u0142o zdaje si\u0119 by\u0107 jasnym potwierdzeniem. <\/p>\n\n\n\n