{"id":387,"date":"2018-03-06T09:00:13","date_gmt":"2018-03-06T09:00:13","guid":{"rendered":"http:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=387"},"modified":"2018-03-06T09:23:45","modified_gmt":"2018-03-06T09:23:45","slug":"sick-in-the-head-sick-in-the-mouth","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=387","title":{"rendered":"„Sick in the head sick in the mouth”"},"content":{"rendered":"

Sto trzydzie\u015bci dwa lata. Tyle czasu up\u0142ynie w tym roku od momentu narodzin ameryka\u0144skiego baseballisty pochodz\u0105cego z ma\u0142ego miasteczka w Georgii o nazwisku Tyrus Raymond Cobb. Zmar\u0142y w 1961 roku Cobb by\u0142 sportowcem, kt\u00f3ry osi\u0105ga\u0142 wybitne wyniki w uprawianym przez niego profesjonalnie baseballu, a w czasie trwania swej kariery zasila\u0142 g\u0142\u00f3wnie sk\u0142ad Detroit Tigers i zyska\u0142 nawet przydomek \u201eThe Georgia Peach\u201d. Jak to si\u0119 ma do tematyki tego bloga, zapytacie. Ot\u00f3\u017c, nazwisko sportowca sta\u0142o si\u0119 tytu\u0142em jednego z utwor\u00f3w Soundgarden zamieszczonych na wydanej w 1996 roku p\u0142ycie \u201eDown on the Upside\u201d. Je\u015bli nadal nie ma dla Was jasno\u015bci w kwestii zwi\u0105zku Ty Cobba z tematyk\u0105 kompozycji Soundgarden \u2013 czytajcie dalej.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Ty Cobb<\/figcaption><\/figure>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ty Cobb, opr\u00f3cz tego, \u017ce by\u0142 wy\u015bmienitym baseballist\u0105, uznawanym do dzi\u015b za jednego z wybitniejszych przedstawicieli tego sportu pos\u0105dzany by\u0142 r\u00f3wnie\u017c o wyj\u0105tkowo niesportowe zachowania, czasem niefrasobliwe, a czasem wr\u0119cz agresywne i rasistowskie. Wydaje si\u0119, \u017ce Cobb by\u0142 temperamentnym cz\u0142owiekiem, u kt\u00f3rego pasja do sportu prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na r\u00f3wnie emocjonuj\u0105ce \u017cycie w og\u00f3le. I w tym miejscu docieramy do utworu Soundgarden \u2013 specyficznego, szybkiego, p\u0119dz\u0105cego i w du\u017cej mierze wywrzeszczanego, z charakterystyczn\u0105 zagrywk\u0105 na mandolinie. Tekst kompozycji to jakby przedstawienie punktu widzenia wyj\u0105tkowo zatwardzia\u0142ego umys\u0142owo cz\u0142owieka, takiego, kt\u00f3ry nie znosi kompromis\u00f3w i kt\u00f3rego racja jest \u201enajmojsza\u201d. Najciekawsze, \u017ce tekst ten nie by\u0142 wcale pisany z my\u015bl\u0105 o Ty Cobbie ale z t\u0105 w\u0142a\u015bnie postaci\u0105 skojarzy\u0142 go kompozytor muzyki – Ben Shepherd. Chodzi\u0142o, jak s\u0105dz\u0119, o to, \u017ce w s\u0142owach \u201eTy Cobb\u201d zawarta jest w\u0142a\u015bnie swego rodzaju brutalno\u015b\u0107 i pogarda dla \u015bwiata. Tak wi\u0119c, bior\u0105c pod uwag\u0119 histori\u0119 protoplasty, tytu\u0142 utworu jest idealny dla wyznania b\u0119d\u0105cego kwintesencj\u0105 negatywnych emocji.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Ok\u0142adka singla „Ty Cobb”<\/figcaption><\/figure>\n

Pomijaj\u0105c sam refren, w kt\u00f3rym jak mantra powtarzane s\u0105 s\u0142owa \u201eFuck you all\u201d (pono\u0107 \u201ethe F word\u201d pojawia si\u0119 tam a\u017c 21 razy), czytaj\u0105c fragment: \u201cSick in the head sick in the mouth \/ can’t hear a word you say \/ Not a bit, and I don’t give a shit \/ I got the glass, I got the steel, I got everything \/ All I need is your head on a stake\u201d nie mamy w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce bohater nastawiony jest do ludzi wyj\u0105tkowo nieprzyja\u017anie. Co wi\u0119cej, mam wra\u017cenie, \u017ce wspomniana wcze\u015bniej mandolina, nawi\u0105zywa\u0107 ma do stylistyki country granego dla mieszka\u0144c\u00f3w po\u0142udnia Stan\u00f3w Zjednoczonych okre\u015blanych pejoratywnym mianem \u201erednecks\u201d. To troch\u0119 takie \u201edo ta\u0144ca i do r\u00f3\u017ca\u0144ca\u201d, z przekazem trafiaj\u0105cym na podatny grunt ameryka\u0144skiej za\u015bciankowo\u015bci. Oczywi\u015bcie dos\u0142owno\u015b\u0107 jest tu przerysowaniem, \u017caden z muzyk\u00f3w nie identyfikowa\u0142 si\u0119 bowiem z zawartymi w tek\u015bcie prawdami. Ale tych kilkana\u015bcie kr\u00f3tkich wers\u00f3w wyra\u017ca wi\u0119cej ni\u017c najd\u0142u\u017csze manifesty czy analizy.<\/p>\n

Z muzycznego punktu widzenia \u201eTy Cobb\u201d jest po prostu \u015bwietnym, rockowym numerem, kt\u00f3ry wywo\u0142uje w s\u0142uchaczu ch\u0119\u0107 zjednoczenia si\u0119 z poguj\u0105cym t\u0142umem. To trzy minuty i pi\u0119\u0107 sekund mocy w czystej postaci, dobrej do wy\u0142adowania z\u0142ej energii i oczyszczenia umys\u0142u.<\/p>\n

Ka\u017cdy z Was zapewne zna oryginaln\u0105 wersj\u0119 utworu, zostawiam Was zatem z jego albumowym wykonaniem. W wersjach live niestety utw\u00f3r ten grany by\u0142 bez wykorzystania mandoliny a to ona, jak dla mnie stanowi o niepowtarzalnym klimacie tej kompozycji.<\/p>\n