Zacznijmy od ok\u0142adki. Sk\u0105d pomys\u0142 na zatytu\u0142owanie ksi\u0105\u017cki \u201eGrunge. B\u0119karty z Seattle\u201d? Takie sformu\u0142owanie mo\u017ce dla niekt\u00f3rych brzmie\u0107 kontrowersyjnie.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n Przyznam, \u017ce nie jestem dobry w wymy\u015blaniu tytu\u0142\u00f3w i, tak jak w przypadku mojej poprzedniej ksi\u0105\u017cki o jazzie, tak\u017ce tym razem tytu\u0142 by\u0142 pomys\u0142em wydawnictwa. Uwa\u017cam, \u017ce pasuje ksi\u0105\u017cki. Tytu\u0142owymi b\u0119kartami s\u0105 mieszka\u0144cy malutkich miast, rozrzuconych wok\u00f3\u0142 Seattle. Z nud\u00f3w, braku ciekawszych rozrywek, a czasem z g\u0142\u0119bokiej potrzeby zak\u0142adali kapele i grali w nich muzyk\u0119 dalek\u0105 od technicznej wirtuozerii, ale za to szczer\u0105. Wyra\u017caj\u0105c\u0105 ich sytuacj\u0119 \u017cyciow\u0105, czasem gniew, czasem rezygnacj\u0119, czasem ironi\u0119 w traktowaniu otaczaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci. Ci ludzie nie pasowali do idei \u201eameryka\u0144skiego snu\u201d. Poza graniem muzyki, nie widzieli dla siebie innej przysz\u0142o\u015bci innej ni\u017c taka, kt\u00f3ra by\u0142a udzia\u0142em ich rodzic\u00f3w. Grunge wyr\u00f3s\u0142 jako produkt uboczny ameryka\u0144skiej kultury, kt\u00f3ry, paradoksalnie, z czasem zyska\u0142 status og\u00f3lnie obowi\u0105zuj\u0105cej mody. Moim pierwotnym pomys\u0142em by\u0142o zatytu\u0142owanie ksi\u0105\u017cki \u201eSukces i s\u0142awa\u201d poniewa\u017c to s\u0105 dwa zagadnienia, kt\u00f3re w tej historii najbardziej mnie interesowa\u0142y. Co to w\u0142a\u015bciwie znaczy sukces? Kiedy si\u0119 go osi\u0105ga? Czy przynosi szcz\u0119\u015bcie, spe\u0142nienie, czy mo\u017ce jest jak kl\u0105twa? Jednak, tak jak w przypadku mojej poprzedniej ksi\u0105\u017cki \u201e\u015awi\u0119ta tradycja, w\u0142asny g\u0142os\u201d, tak\u017ce teraz ch\u0119tnie przysta\u0142em na propozycj\u0119 wydawnictwa.<\/p>\n\n\n\n Sk\u0105d wynika Pana zainteresowanie akurat tym gatunkiem muzyki? Jestem pod wra\u017ceniem ilo\u015bci \u017ar\u00f3de\u0142, z kt\u00f3rych Pan skorzysta\u0142 oraz tego, \u017ce wspomnia\u0142 Pan o pewnych faktach, np. \u201ekonflikcie\u201d mi\u0119dzy Nirvan\u0105 a Pearl Jam.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n Opowie\u015b\u0107 o grunge\u2019u to dla mnie ostatnie wielkie wydarzenie w muzyce rockowej, a mo\u017cliwo\u015b\u0107 porozmawiania z bohaterami z czas\u00f3w mojej licealnej m\u0142odo\u015bci o muzyce, kt\u00f3ra by\u0142a dla mnie niezmiernie wa\u017cna wydawa\u0142a mi si\u0119 czym\u015b niezwyk\u0142ym. Prawie spe\u0142nieniem nastoletnich marze\u0144. Dotarcie do tych ludzi nie by\u0142o te\u017c wcale takie trudne, kontaktowa\u0142em si\u0119 z nimi g\u0142\u00f3wnie przez media spo\u0142eczno\u015bciowe. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie s\u0105 wcale tak odlegli, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. Bardzo pom\u00f3g\u0142 mi w tym tak\u017ce Artur Rojek, dzi\u0119ki kt\u00f3remu skontaktowa\u0142em si\u0119 z Jonathanem Ponemanem. <\/p>\n\n\n\n Je\u015bli chodzi za\u015b o wspomniany przez pani\u0105 konflikt mi\u0119dzy Nirvan\u0105 a Pearl Jam to zawsze mnie on fascynowa\u0142. Cobain zarzuca\u0142 Pearl Jam, \u017ce nie s\u0105 \u201eprawdziw\u0105\u201d alternatyw\u0105 tylko fa\u0142szywymi prorokami i przestrzega\u0142 przed nimi swoich fan\u00f3w, cho\u0107 przecie\u017c tej mitycznej \u201eautentyczno\u015bci\u201d nie da si\u0119 nawet precyzyjnie zdefiniowa\u0107. Podzia\u0142 tak zwanej \u201esceny Seattle\u201d na karierowicz\u00f3w i tych prawdziwych, bezkompromisowych artyst\u00f3w by\u0142 chyba reakcj\u0105 obronn\u0105 na to ogromne zainteresowanie medi\u00f3w i nap\u0142yw zespo\u0142\u00f3w z ca\u0142ego kraju. Ka\u017cdy chcia\u0142 zosta\u0107 odkryty, dosta\u0107 kontrakt, zosta\u0107 \u201enow\u0105 Nirvan\u0105\u201d, dosta\u0107 stempel \u201emade in Seattle\u201d. Licytowano si\u0119 na rockandrollowo\u015b\u0107, buntowniczo\u015b\u0107. Dla wielu sukces, zw\u0142aszcza taki wyznaczony milionami sprzedanych p\u0142yt i obecno\u015bci\u0105 w mediach, by\u0142 powodem do wstydu, nie rado\u015bci. Prawie zdrad\u0105 idea\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego na nieformalnego narratora, czy swego rodzaju przewodnika wybra\u0142 Pan Marka Arma? W wielu miejscach jego historia jest swoistym punktem odniesienia dla dalszych rozwa\u017ca\u0144, si\u0119ga pan te\u017c po jego opinie i refleksje.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Mark Arm, poza byciem niew\u0105tpliw\u0105 legend\u0105 – cho\u0107 oczywi\u015bcie g\u0142\u00f3wnie dla fan\u00f3w grunge\u2019u – i niezwykle dowcipnym cz\u0142owiekiem, wydaje mi si\u0119 te\u017c by\u0107 najbardziej grunge\u2019owym przedstawicielem tej sceny. Interesowa\u0142a mnie historia Mudhoney jako zespo\u0142u, kt\u00f3ry by\u0142 i pozosta\u0142 zespo\u0142em kumpli, podczas gdy pozosta\u0142e grupy, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej, wpada\u0142y w pu\u0142apk\u0119 profesjonalizmu lub walczy\u0142y o to, aby nie da\u0107 si\u0119 zniszczy\u0107, poradzi\u0107 sobie ze s\u0142aw\u0105, oczekiwaniami wytw\u00f3rni i milion\u00f3w fan\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie. <\/p>\n\n\n\n Mudhoney sami postanowili nie toczy\u0107 boj\u00f3w o lukratywne kontrakty, nie d\u0105\u017cy\u0107 usilnie do tego aby napisa\u0107 przeb\u00f3j. Pozostali na uboczu. Dzi\u015b cz\u0142onkowie grupy po prostu pracuj\u0105 na etatach w zwyczajnych zawodach, jak zwykli \u015bmiertelnicy, tylko okazjonalnie nagrywaj\u0105c p\u0142yty i wyje\u017cd\u017caj\u0105c w trasy koncertowe. A przecie\u017c zanim grunge sta\u0142 si\u0119 mod\u0105 to w\u0142a\u015bnie Mudhoney typowano na zesp\u00f3\u0142 maj\u0105cy najwi\u0119ksz\u0105 szans\u0119, by odnie\u015b\u0107 sukces poza Seattle. Ostatecznie ta przepowiednia si\u0119 nie spe\u0142ni\u0142a. Steve Turner, z pewnym cynizmem, konkluduje nawet, \u017ce jego zesp\u00f3\u0142 na zawsze pozostanie zaledwie przypisem w historii grunge\u2019u, ciekawostk\u0105 w opowie\u015bci o Nirvanie. Spo\u015br\u00f3d pochodz\u0105cych z Seattle zespo\u0142\u00f3w Mudhoney wyr\u00f3\u017cnia si\u0119, wed\u0142ug mnie, tym, \u017ce brak sukcesu nigdy im nie ci\u0105\u017cy\u0142. To jest pogodna strona tej opowie\u015bci. Mark Arm pracuje dzi\u015b w magazynie p\u0142ytowym wytw\u00f3rni Sub Pop, dla kt\u00f3rej nagrywa jego zesp\u00f3\u0142. Ale wydaj\u0105 si\u0119 szcz\u0119\u015bliwi nawet je\u015bli nie op\u0142ywaj\u0105 w luksusy.<\/p>\n\n\n\n Ogromny sukces, jakiego Mudhoney akurat nie do\u015bwiadczyli, mia\u0142 te\u017c swoje ciemne strony. Konieczno\u015b\u0107 obcowania ze sob\u0105 w\u0142a\u015bciwie bez ustanku, z\u0142a etyka pracy oparta na presji zwi\u0105zanej z nieustannym promowaniem zespo\u0142u doprowadza\u0142y do sytuacji skrajnych z gatunku tych, jaka w 1997 roku spotka\u0142a Soundgarden. Dawni przyjaciele nie byli ju\u017c d\u0142u\u017cej w stanie ze sob\u0105 pracowa\u0107 i zesp\u00f3\u0142 si\u0119 rozpad\u0142.\u00a0<\/p>\n\n\n\n W swojej ksi\u0105\u017cce nie pisze Pan o grunge\u2019u wy\u0142\u0105cznie w superlatywach, ale jednak jako o pewnym zjawisku. Jak prywatnie postrzega Pan ten nurt i czy, w przeciwie\u0144stwie do Pa\u0144skich bohater\u00f3w, traktuje Pan go jako zjawisko spo\u0142eczne, czy mo\u017ce tw\u00f3r marketingowy?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Odpowiem s\u0142owami Marka Arma, kt\u00f3ry w og\u00f3le nie zgadza si\u0119 na nazywanie grunge\u2019u nurtem czy zjawiskiem. Za nurt z prawdziwego zdarzenia uwa\u017ca punk – ten rodzaj muzyki pojawi\u0142 si\u0119 w tym samym czasie w r\u00f3\u017cnych miejscach \u015bwiata. Grunge to, w opinii Arma, lokalna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 grupy kilkunastu kumpli skupionych w jednym konkretnym miejscu, w dodatku pozbawiona wyra\u017anego politycznego zabarwienia czy ideologicznego przekazu.<\/p>\n\n\n\n Z kolei jeden z za\u0142o\u017cycieli s\u0142ynnej wytw\u00f3rni Sub Pop, Bruce Pavitt postrzega grunge jako muzyk\u0119 folkow\u0105 tylko gran\u0105 na gitarach elektrycznych. W trakcie pracy nad ksi\u0105\u017ck\u0105 dowiedzia\u0142em si\u0119, co nieco mnie zaskoczy\u0142o, \u017ce dw\u00f3ch wiod\u0105cych wokalist\u00f3w grunge\u2019owych \u2013 Layne Staley i Chris Cornell –\u00a0 ucz\u0119szcza\u0142o na lekcje \u015bpiewu. To imponuj\u0105ce i oznacza, \u017ce niezwykle powa\u017cnie podchodzili do kwestii rozwijania swoich umiej\u0119tno\u015bci. Cho\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie jest to postawa stoj\u0105ca w pewnej sprzeczno\u015bci z punkow\u0105 postaw\u0105, na kt\u00f3rej wyro\u015bli, faworyzuj\u0105c\u0105 \u015bpiew naturalny, nawet je\u015bli niedoskona\u0142y, nad techniczn\u0105 sprawno\u015b\u0107 i czysto\u015b\u0107 wykonania.<\/p>\n\n\n\n Co ciekawe, jak jasno wynika z \u201eB\u0119kart\u00f3w\u201d, muzycy pochodz\u0105cy z Seattle raczej odcinaj\u0105 si\u0119 od poj\u0119cia \u201esceny Seattle\u201d a nawet od okre\u015blania ich muzyki mianem grunge\u2019u. Wyra\u017anie podkre\u015blaj\u0105 za to swoj\u0105 wzajemn\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107. Mnie tak\u017ce wydaje si\u0119, \u017ce wrzucenie do jednego worka wszystkich pochodz\u0105cych z Seattle kapel by\u0142o po prostu wygodne dla medi\u00f3w. A jak pan to widzi?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Tym co, poza kwestiami geograficznymi \u0142\u0105czy\u0142o te wszystkie zespo\u0142y by\u0142a z pewno\u015bci\u0105 pasja do grania muzyki i to muzyki niepopularnej, ale te\u017c, paradoksalnie, niewiara w to, \u017ce sukces mo\u017ce si\u0119 sta\u0107 tak\u017ce ich udzia\u0142em. Mark Arm m\u00f3wi na przyk\u0142ad, \u017ce najwi\u0119ksz\u0105 ambicj\u0105 jego i cz\u0142onk\u00f3w jego zespo\u0142u by\u0142o nagranie singla po to, aby m\u00f3c go kiedy\u015b pokaza\u0107 wnukom. Nikt jednak nie my\u015bla\u0142 o swojej tw\u00f3rczo\u015bci jako o takiej, kt\u00f3ra mog\u0142a odnie\u015b\u0107 sukces. Ci muzycy po prostu zacz\u0119li tworzy\u0107 muzyk\u0119 wyzwolon\u0105 spod jakichkolwiek ogranicze\u0144 i, jak si\u0119 potem okaza\u0142o, ca\u0142y \u015bwiat zapragn\u0105\u0142 jej s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n\n\n\n Jednak bunt jaki ni\u00f3s\u0142 ze sob\u0105 grunge by\u0142 trudny do uchwycenia. Nie bardzo da si\u0119 bowiem wskaza\u0107 przeciwko czemu si\u0119 sprzeciwiali. Grunge\u2019owcy nie \u015bpiewali przecie\u017c ideologicznie zaanga\u017cowanych piosenek. Gdy Mark Arm chcia\u0142 zaprotestowa\u0107 przeciw wojnie w Zatoce, nagra\u0142 \u201eMasters of War\u201d, antywojenn\u0105 pie\u015b\u0144 Boba Dylana z lat 60. W pewnym stopniu grunge\u2019owcy odnosili si\u0119 jednak do otaczaj\u0105cej ich kultury \u2013 na przyk\u0142ad Cobain \u015bpiewa\u0142 o przemocy, gwa\u0142cie, szowinizmie. Pocz\u0105tek lat 90., mia\u0142 przynie\u015b\u0107 zmian\u0119 nie tylko w Bia\u0142ym Domu, gdzie po ponad dekadzie demokrata zmieni\u0142 republikanina, ale dawa\u0142y nadziej\u0119 na zmian\u0119 ca\u0142ej kultury po materialistycznym nastawieniu, promowanym w latach 80.<\/p>\n\n\n\n Andy Wood, kt\u00f3ry traktowany jest przez wielu fan\u00f3w muzyki jak swego rodzaju ikona, przedstawiony jest przez Pana niekoniecznie jako posta\u0107 kryszta\u0142owa i wy\u0142\u0105cznie genialna. Z czego wynika taki punkt widzenia?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Opowie\u015b\u0107 o grunge\u2019u jest r\u00f3wnie\u017c w pewnym stopniu opowie\u015bci\u0105 o niedoskona\u0142o\u015bci i do\u015b\u0107 naiwnej wizji spe\u0142niania marze\u0144. Przecie\u017c ci wszyscy muzycy byli bardzo m\u0142odymi lud\u017ami, nie potrafili zachowa\u0107 si\u0119 doro\u015ble, z powag\u0105 jakiej wymaga\u0142y pewne sytuacje. Nie byli te\u017c przygotowani na sukces, jaki niekt\u00f3rzy z nich odnie\u015bli. Andy Wood tak\u017ce nie potrafi\u0142 w odpowiedni spos\u00f3b zamkn\u0105\u0107 jednego rozdzia\u0142u swojej przygody z muzyk\u0105 by otworzy\u0107 nowy. P\u0142ynnie przeszed\u0142 z jednego w drugie. \u2013 z Malfunkshun, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cy\u0142 z bratem, do Mother Love Bone. Nie rozm\u00f3wi\u0142 si\u0119 jednak z bratem, jak powinien w takiej sytuacji, nie wyja\u015bni\u0142, co zamierza, nie uprzedzi\u0142 o swoich planach.<\/p>\n\n\n\n Postrzegam Wooda jak posta\u0107 z epoki, kt\u00f3r\u0105 grunge w pewnym sensie zako\u0144czy\u0142. Andy prezentowa\u0142 si\u0119 bowiem raczej jak cz\u0142onek kapeli z lat 80-tych, jego muzyka r\u00f3wnie\u017c pasowa\u0142a bardziej do tej stylistyki. Grunge nie mia\u0142 by\u0107 krzykliwy czy jaskrawy w swej powierzchowno\u015bci, a Wood zachowywa\u0142 si\u0119 na scenie niczym lider Aerosmith. By\u0142 tak\u017ce \u015bwietnym frontmanem – dynamicznym i charyzmatycznym i mia\u0142 charakterystyczny g\u0142os. Nie s\u0105dz\u0119 jednak, by akurat wok\u00f3\u0142 niego mog\u0142a si\u0119 kiedykolwiek zogniskowa\u0107 ta scena.<\/p>\n\n\n\n Jak postrzega Pan kwesti\u0119 tego w jaki spos\u00f3b z odniesionym przez siebie sukcesem poradzi\u0142a sobie Nirvana, kt\u00f3ra postrzegana jest jak najwi\u0119ksza gwiazda grunge\u2019u?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Z jednej strony zesp\u00f3\u0142 wstydzi\u0142 si\u0119 popularno\u015bci, jak\u0105 zyska\u0142. S\u0142awa by\u0142a ujm\u0105 na punkowym honorze, z drugiej za\u015b strony \u2013 sprzedawa\u0142 miliony p\u0142yt, pojawia\u0142 si\u0119 na antenie MTV, a Cobain zabiega\u0142 o uwag\u0119 manager\u00f3w i mia\u0142 pretensje, \u017ce teledyski Nirvany nie s\u0105 emitowane w telewizji dostatecznie cz\u0119sto. Domaga\u0142 si\u0119 prywatno\u015bci, ale o\u017ceni\u0142 z Courtney Love. Zdawa\u0142 si\u0119 by\u0107 pe\u0142en sprzeczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Nie nale\u017cy zapomina\u0107 jednak o tym, \u017ce u szczytu swojej popularno\u015bci grupa nagra\u0142a \u201eIn Utero\u201d- p\u0142yt\u0119 b\u0119d\u0105c\u0105 zaprzeczeniem \u201eNevermind\u201d. Zdecydowa\u0142a si\u0119 te\u017c zagra\u0107 koncert z serii MTV Unplugged, kt\u00f3rego setlista by\u0142a zaskakuj\u0105ca, zesp\u00f3\u0142 nie zagra\u0142 w\u00f3wczas swoich najwi\u0119kszych przeboj\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Na marginesie, szkoda, \u017ce Soundgarden nie nagrali swojego koncertu \u201ebez pr\u0105du\u201d. Us\u0142yszenie przearan\u017cowanych utwor\u00f3w z repertuaru tego zespo\u0142u by\u0142oby nie lada gratk\u0105.<\/p>\n\n\n\n Kurta Cobaina cz\u0119sto okre\u015bla si\u0119 mianem \u201eg\u0142osu pokolenia\u201d? Czy uwa\u017ca pan \u017ce faktycznie mo\u017cna przypisa\u0107 mu takie miano?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Nikt kogo ochrzczono takim mianem, tym g\u0142osem de facto nie by\u0142. Pokolenie nigdy nie jest sformatowane jednorodnie. Z pewno\u015bci\u0105 Cobain by\u0142 oryginalnym artyst\u0105, mo\u017ce nawet geniuszem, obdarzonym niespotykan\u0105 lekko\u015bci\u0105 do pisania piosenek, kt\u00f3re z za\u0142o\u017cenia nie mia\u0142y by\u0107 komercyjne ale stawa\u0142y si\u0119 przebojami. Jednak nie zabiera\u0142 g\u0142osu w\u0142a\u015bciwie w \u017cadnych polityczno-spo\u0142ecznych kwestiach. Ch\u0119tniej robi\u0142 to Eddie Vedder. Zreszt\u0105, poj\u0119cie \u201eg\u0142osu pokolenia\u201d jest tak niejasne, \u017ce nie bardzo wiadomo jak je rozumie\u0107.<\/p>\n\n\n\n Cobain przesta\u0142 mie\u0107 w pewnym momencie wp\u0142yw na to jacy ludzie pojawiaj\u0105 si\u0119 na jego koncertach, kto s\u0142ucha jego muzyki. Wcze\u015bniej, gdy Nirvana nie by\u0142a jeszcze s\u0142awna, jej cz\u0142onkowie wiedzieli dla kogo grali, kto bawi si\u0119 pod scen\u0105 na ich koncercie \u2013 ludzi tacy sami jak oni. Teraz koszulki z logo Nirvany czy podobizn\u0105 Cobaina jako krzyk mody nosili ludzie, kt\u00f3rych wokalista uwa\u017ca\u0142 za nale\u017c\u0105cych do \u201eosi\u0142k\u00f3w\u201d, takich samych jak ci, kt\u00f3rzy gn\u0119bili go w szkolnych latach. By\u0142 nieprzygotowany na s\u0142aw\u0119, kt\u00f3ra na niego spad\u0142a, nie potrafi\u0142 nad ni\u0105 zapanowa\u0107 i jej kontrolowa\u0107. Ale kto jest na co\u015b podobnego przygotowany… szczeg\u00f3lnie gdy by\u0142o si\u0119 ch\u0142opakiem z ma\u0142ego Aberdeen.<\/p>\n\n\n\n Zespo\u0142owi Pearl Jam jednak jako\u015b uda\u0142o si\u0119 obroni\u0107 i w\u0142a\u015bciwie od pocz\u0105tku podejmowali decyzje wed\u0142ug w\u0142asnych przekona\u0144 i zasad, dzi\u0119ki czemu trwaj\u0105 do dzi\u015b. To jak s\u0105 obecnie postrzegani, zar\u00f3wno przez fan\u00f3w, jak i mieszka\u0144c\u00f3w swoich rodzinnych stron jest przyk\u0142adem tego jak pi\u0119knie mo\u017ce potoczy\u0107 si\u0119 historia.<\/p>\n\n\n\n W swej ksi\u0105\u017cce o Layne\u2019ie Staley\u2019u pisze Pan, \u017ce: \u201eby\u0142 zdecydowany do samego ko\u0144ca gra\u0107 rol\u0119 staczaj\u0105cej si\u0119 na dno gwiazdy rock and rolla\u201d. Dlaczego sugeruje Pan, \u017ce Layne gra\u0142 jak\u0105\u015b rol\u0119 i stawia tez\u0119 o tym, \u017ce najwa\u017cniejsze by\u0142y dla niego narkotyki?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Narkotyki nie tyle by\u0142y dla niego najwa\u017cniejsze co przej\u0119\u0142y nad nim kontrol\u0119, on po prostu wpad\u0142 w te koleiny. Tak w ko\u0144cu dzia\u0142a na\u0142\u00f3g. Niekt\u00f3rym – jak Markowi Armowi czy Markowi Laneganowi – uda\u0142o si\u0119 z nim wygra\u0107, Staleyowi si\u0119 nie uda\u0142o. Arm \u015bpiewa\u0142 nawet to nim w jednej z piosenek Mudhoney \u2013 \u017ce zbudowa\u0142 sobie mit, rockow\u0105 legend\u0119 i sta\u0142 si\u0119 jej zak\u0142adnikiem. Staley m\u00f3wi\u0142 wprost, \u017ce nawet gdyby zamieszka\u0142 na bezludnej wyspie to zap\u0142aci\u0142by za to, \u017ceby mu na ni\u0105 dowo\u017cono heroin\u0119. By\u0142 bardzo bezpo\u015bredni w swoich wypowiedziach na temat narkotyk\u00f3w, pisa\u0142 o nich r\u00f3wnie\u017c piosenki, jakby s\u0142awi\u0142 ich wp\u0142yw i dzia\u0142anie, jakby wierzy\u0142, \u017ce akurat on da im rad\u0119, stawi czo\u0142o. Historia wokalisty Alice in Chains to tragiczna historia kogo\u015b kto zacz\u0105\u0142 za\u017cywa\u0107 narkotyki w bardzo m\u0142odym wieku a potem nawet nie pr\u00f3bowa\u0142 skutecznie i na powa\u017cnie walczy\u0107 z na\u0142ogiem. Na marginesie – uwa\u017cam Layne\u2019a za najwi\u0119kszego wokalist\u0119 z tamtego \u015brodowiska.<\/p>\n\n\n\n Musz\u0119 zapyta\u0107 tak\u017ce o to czy jest Pan w stanie wskaza\u0107 swoj\u0105 ulubiona kapel\u0119 lub p\u0142yt\u0119 grunge\u2019ow\u0105?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Najlepiej po tych wszystkich latach broni si\u0119, w mojej ocenie, muzyka Nirvany. Gdy pisa\u0142em \u201eB\u0119karty\u201d wraca\u0142em oczywi\u015bcie do wielu p\u0142yt tego gatunku i musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce, po tylu latach przerwy, trudno s\u0142ucha\u0142o mi si\u0119 niekt\u00f3rych album\u00f3w Pearl Jam czy nagra\u0144 Mother Love Bone.<\/p>\n\n\n\n Ze wzgl\u0119du na prac\u0119 nad ksi\u0105\u017ck\u0105 w zesz\u0142ym roku pojecha\u0142em za to do Berlina na wywiad z Markiem Armem i poszed\u0142em przy tej okazji na koncert Mudhoney. Koncert by\u0142 rewelacyjny, by\u0142o w nim co\u015b pierwotnego, a od zespo\u0142u bi\u0142a olbrzymia energia i prosta rado\u015b\u0107 ze wsp\u00f3lnego grania. Mudhoney uda\u0142o si\u0119 zachowa\u0107 ten najwa\u017cniejszy by\u0107 mo\u017ce czynnik jakim jest rado\u015b\u0107 ze wsp\u00f3lnego muzykowania. Nadal s\u0105 grup\u0105 kumpli, a nie ledwie wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w biznesowych, koleg\u00f3w z pracy, kt\u00f3rych na scen\u0119 zaprowadzi\u0142y zobowi\u0105zania biznesowe, a nie przyja\u017a\u0144. Wracaj\u0105c z Berlina s\u0142ucha\u0142em p\u0142yty \u201eSuperfuzz Bigmuff\u201d i naprawd\u0119 jest niewiele kapel, kt\u00f3rych s\u0142ucha mi si\u0119 tak dobrze i z tak\u0105 satysfakcj\u0105 jak Mudhoney z tego okresu ich dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Ale za najlepsz\u0105 p\u0142yt\u0105 grunge\u2019ow\u0105 uwa\u017cam \u201eAbove\u201d Mad Season.<\/p>\n\n\n\n Czy uwa\u017ca pan, \u017ce w dzisiejszych czasach grunge ma szans\u0119 na sw\u00f3j wielki \u201ecomeback\u201d? Czy teraz m\u0142odzi ludzie mogliby si\u0119 z nim w og\u00f3le uto\u017csami\u0107?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Nadworny fotograf Sub Popu i ca\u0142ej sceny Charles Peterson m\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce w tej prostej historii o grupie kumpli, kt\u00f3ra zak\u0142ada\u0142a kapele i wbrew logice rynku odnie\u015bli wielki sukces pobrzmiewa co\u015b z szekspirowskiej tragedii. Sukces okaza\u0142 si\u0119 koszmarem, spe\u0142nienie marze\u0144 \u2013 pu\u0142apk\u0105 bez wyj\u015bcia. Peterson tym t\u0142umaczy nies\u0142abn\u0105ce, mimo up\u0142ywu lat, zainteresowanie grunge\u2019em. Scena Seattle powsta\u0142a oddolnie, spontanicznie, jako naturalna forma ekspresji, nie jako przedsi\u0119wzi\u0119cie biznesowe. Zosta\u0142a nast\u0119pnie wrzucona w tryby wielkiej machiny przemys\u0142u muzycznego i popkultury, co doprowadzi\u0142o do jej tragicznego ko\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n Nirvana jest stale obecna w popkulturze, czy to w formie swoich dokona\u0144 czy symboliki z ni\u0105 zwi\u0105zanej. Jest naturalnym elementem muzycznego krajobrazu. Dla mnie Cobain by\u0142 ostatni\u0105 wielk\u0105 gwiazd\u0105 rocka, na kt\u00f3rej skupia\u0142a si\u0119 uwaga \u015bwiata. Rock straci\u0142 dzi\u015b swoj\u0105 dawn\u0105 pozycj\u0119. Nie jest ju\u017c muzyk\u0105 m\u0142odo\u015bci, nie wyra\u017ca wsp\u00f3\u0142czesnych bol\u0105czek czy nadziei. Cobaina na \u201erzecznika pokolenia\u201d i idola nie pasowali dziennikarze \u2013 oni jedynie pisali o tym, co dzia\u0142o si\u0119 na ich oczach, o nag\u0142ej zmianie w kulturze, odrzuceniu powierzchowno\u015bci poprzedniej epoki, wy\u015bmiewaniu jej kanon\u00f3w pi\u0119kna i symboli sukcesu. Lider Nirvany zosta\u0142 wyniesiony do roli \u201eg\u0142osu pokolenia\u201d poniewa\u017c ameryka\u0144scy nastolatkowie widzieli w nim swojego rzecznika. Nie na odwr\u00f3t. Grunge by\u0142 rewolucj\u0105 przeci\u0119tniak\u00f3w \u2013 przypomnieniem, nawet je\u015bli tylko chwilowym – \u017ce \u015bwiat nie musi nale\u017ce\u0107 wy\u0142\u0105cznie do pi\u0119knych i bogatych. Bruce Pavitt m\u00f3wi\u0142 mi o grunge\u2019u, \u017ce ka\u017cdy mo\u017ce go gra\u0107, je\u015bli tylko ma odwag\u0119 wyj\u015b\u0107 na scen\u0119 i spr\u00f3bowa\u0107. To, \u017ce ta muzyka nadal znajduje nowych s\u0142uchaczy niekt\u00f3rzy moi ksi\u0105\u017ckowi rozm\u00f3wcy t\u0142umaczyli t\u0119sknot\u0105 za czym\u015b autentycznym.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b nak\u0142adem Wydawnictwa Czarne ukazuje si\u0119 ksi\u0105\u017cka autorstwa Piotra Jagielskiego zatytu\u0142owana \u201eGrunge. B\u0119karty z Seattle.\u201d. Z okazji tej premiery zapraszam Was dzi\u015b tak\u017ce do przeczytania mojej rozmowy z autorem. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie ona dla Was stanowi\u0142a ciekawe uzupe\u0142nienie tego, co znajdziecie na stronach publikacji po\u015bwi\u0119conej fenomenowi grunge\u2019u.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[22,6,24,326,137,23,16,318,39,3,319],"class_list":["post-1317","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-alice-in-chains","tag-chris-cornell","tag-kurt-cobain","tag-mark-arm","tag-mudhoney","tag-nirvana","tag-pearl-jam","tag-piotr-jagielski","tag-seattle","tag-soundgarden","tag-wydawnictwo-czarne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1317","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1317"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1324,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1317\/revisions\/1324"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1317"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1317"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/thesuperunknown.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/393689318_363389442829175_995512700362018908_n.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/a><\/a><\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a>