![\"\"](\"https:\/\/thesuperunknown.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/04\/Wasting-light-cover.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nWybranie odpowiedniego producenta, kt\u00f3ry przykla\u015bnie szalonym pomys\u0142om grupy by\u0142o dla jej cz\u0142onk\u00f3w kluczowe i, cho\u0107 Vig pocz\u0105tkowo uwa\u017ca\u0142, \u017ce ch\u0119\u0107 nagrywania p\u0142yty bez u\u017cycia komputera to nie\u015bmieszny \u017cart, ostatecznie sprosta\u0142 wszystkim wymaganiom i podda\u0142 si\u0119 bez walki. <\/p>\n\n\n\n
Studiem nagraniowym \u201eWasting Light\u201d sta\u0142 si\u0119 gara\u017c Dave\u2019a, kt\u00f3ry przystosowano do tego, aby m\u00f3g\u0142 spe\u0142nia\u0107 odpowiednie warunki \u2013 wn\u0119trze wyg\u0142uszono dywanami i wype\u0142niono mikrofonami, w \u015brodku dobudowano budk\u0119 do nagrywania wokali oraz stworzono specjalny system komunikacji poniewa\u017c konsole dowodzenia znajdowa\u0142y si\u0119 w umieszczonym na podw\u00f3rku namiocie. Wykorzystano te\u017c sprz\u0119t, na kt\u00f3rym zesp\u00f3\u0142 wcze\u015bniej gra\u0142 i rejestrowa\u0142 dwa wa\u017cne dla siebie albumy \u2013 \u201eThere is nothing left to lose\u201d oraz \u201eOne by One\u201d. Na nagranie ka\u017cdego z utwor\u00f3w przeznaczono tydzie\u0144 i w tym czasie Dave tworzy\u0142 i dopracowywa\u0142 teksty. Czasem, co mo\u017cecie zobaczy\u0107 w dokumencie \u201dBack and Forth\u201d, w i\u015bcie sparta\u0144skich warunkach oraz przy akompaniamencie dzieci\u0119cych \u015bmiech\u00f3w i pisk\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Efekt zastosowania wszystkich wspomnianych wy\u017cej zabieg\u00f3w przer\u00f3s\u0142 chyba naj\u015bmielsze oczekiwania muzyk\u00f3w bowiem album odni\u00f3s\u0142 naprawd\u0119 du\u017cy sukces komercyjny debiutuj\u0105c na pierwszym miejscu list przeboj\u00f3w w a\u017c jedenastu krajach i zdobywaj\u0105c cztery nagrody Grammy (w tym w kategorii Best Rock Album). Tych jedena\u015bcie zebranych pod wsp\u00f3lnym tytu\u0142em utwor\u00f3w przez krytyk\u00f3w klasyfikowanych by\u0142o jako post-grunge, rock alternatywny i hard rock i w zamierzeniu faktycznie mia\u0142y one by\u0107 surowymi i mocnymi kompozycjami o \u201eradiowej\u201d d\u0142ugo\u015bci. W\u015br\u00f3d nich znalaz\u0142y si\u0119 hity jak \u201eRope\u201d czy \u201eWalk\u201d, klasycznie rockowe \u201eBack and Forth\u201d, wykrzyczany \u201eWhite Limo\u201d czy otwieraj\u0105cy ca\u0142o\u015b\u0107 fantastyczny \u201eBridge Burning\u201d a tak\u017ce sentymentalny w wyd\u017awi\u0119ku \u201eI Should Have Know\u201d, kt\u00f3ry w warstwie lirycznej nawi\u0105zywa\u0142 do postaci Kurta Cobaina a instrumentalnie anga\u017cowa\u0142 Krista Novoselica (muzyk zagra\u0142 tu na basie i akordeonie). Spos\u00f3b w jaki Grohl w tym utworze \u015bpiewa nie pozostawia w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, jakie uczucia mu towarzysz\u0105.<\/p>\n\n\n\n P\u0142yt\u0119 reprezentowa\u0142o a\u017c sze\u015b\u0107 singli, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107 (i dwie statuetki Grammy) zdoby\u0142 \u201eWalk\u201d, z towarzysz\u0105cym mu dowcipnym i nawi\u0105zuj\u0105cym do filmu \u201eUpadek\u201d teledyskiem. Teledyskom tak\u017ce warto zreszt\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0107 troch\u0119 miejsca. \u201eRope\u201d zosta\u0142 wyre\u017cyserowany przez samego Grohla a obraz graj\u0105cych w pomieszczeniu o transparentnych \u015bcianach muzyk\u00f3w zarejestrowano starym sposobem – na ta\u015bmie VHS. Z kolei w nagrodzonym statuetk\u0105 Grammy \u201eWhite Limo\u201d pojawi\u0142 si\u0119 legendarny Lemmy Kilmister a w \u201eThese Days\u201d postawiono na ch\u0119tnie wykorzystywan\u0105 form\u0119 videoclipu stworzonego z uj\u0119\u0107 koncertowych wyst\u0119p\u00f3w grupy. Najlepsze jednak by\u0142o to, \u017ce trzy dni po ukazaniu si\u0119 p\u0142yty zesp\u00f3\u0142 zagra\u0142 j\u0105 w ca\u0142o\u015bci w swoim Studio 606 i udost\u0119pni\u0142 nagranie na You Tube, natomiast miesi\u0105c wcze\u015bniej odby\u0142a si\u0119 premiera filmu dokumentuj\u0105cego proces nagrywania \u201eWasting Light\u201d zatytu\u0142owanego \u201eBack and Forth\u201d.<\/p>\n\n\n\n Dziennikarze przychylnie ocenili album \u201eWasting Light\u201d doceniaj\u0105c, \u017ce zesp\u00f3\u0142 niejako wr\u00f3ci\u0142 t\u0105 p\u0142yt\u0105 do swoich korzeni. W\u015br\u00f3d jej zalet wymieniano melodyjno\u015b\u0107 chwytaj\u0105cych za serce utwor\u00f3w o \u015bwietnym brzmieniu, afirmuj\u0105ce \u017cycie teksty i dobrze wywa\u017cony \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci. Cho\u0107 znale\u017ali si\u0119 i malkontenci twierdz\u0105cy, \u017ce \u201eWasting Light\u201d to klisza, rozmy\u015blnie i z pe\u0142n\u0105 premedytacj\u0105 stworzona pod granie jej w wielkich arenach. Tylko czy nale\u017cy ten argument traktowa\u0107 jako zarzut? Przecie\u017c Foo Fighters jest zespo\u0142em wype\u0142niaj\u0105cym najwi\u0119ksze sale koncertowe, kt\u00f3ry na swoim koncie ma sporo kompozycji b\u0119d\u0105cych typowymi stadionowymi hymnami. To konwencja, w kt\u00f3rej Dave i jego koledzy czuj\u0105 si\u0119 jak ryby w wodzie. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce wraz z p\u0142yt\u0105 \u201eWasting Light\u201d powr\u00f3ci\u0142 nie tylko dawny duch grupy, ale r\u00f3wnie\u017c, po czternastu latach rozbratu – Pat Smear.<\/p>\n\n\n\n \u201eWasting Light\u201d to, w tym momencie, m\u00f3j ulubiony album Foos. I pisz\u0119 \u201ew tym momencie\u201d gdy\u017c goni go rozp\u0119dzony \u201eSonic Highways\u201d a po pi\u0119tach depcze obu \u201eConcrete and Gold\u201d.<\/p>\n\n\n\n Poni\u017cej znajdziecie teledysk do utworu \u201eThese Days\u201d i z sze\u015bciu mo\u017cliwo\u015bci wybra\u0142am w\u0142a\u015bnie t\u0119, poniewa\u017c uwielbiam ten rodzaj videclip\u00f3w. Nie wiem jak Wy, ale gdy ogl\u0105dam takie obrazki energia dos\u0142ownie wyrywa mnie z fotela. \u00a0<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a>