{"id":1183,"date":"2023-02-03T08:27:51","date_gmt":"2023-02-03T08:27:51","guid":{"rendered":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=1183"},"modified":"2023-02-03T08:27:51","modified_gmt":"2023-02-03T08:27:51","slug":"its-no-crime-to-escape","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=1183","title":{"rendered":"It’s no crime to escape"},"content":{"rendered":"\n

Nawet zim\u0105 zdarzaj\u0105 si\u0119 takie momenty kiedy wydaje si\u0119, \u017ce w powietrzu czu\u0107 ju\u017c wiosn\u0119, gdy krew kr\u0105\u017cy szybciej i bardziej chce si\u0119 \u017cy\u0107. Dla mnie dzieje si\u0119 tak zawsze wtedy gdy s\u0142ucham \u201eYield\u201d \u2013 pi\u0105tej w dorobku p\u0142yty Pearl Jam, kt\u00f3ra zosta\u0142a wydana dok\u0142adnie, co do dnia, \u0107wier\u0107 wieku temu. Album ten od lat pozostaje dla mnie kwintesencj\u0105 witalno\u015bci i prawdziw\u0105 kumulacj\u0105 pozytywnych emocji.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

By\u0107 mo\u017ce to r\u00f3wnie\u017c zas\u0142uga tego, \u017ce na etapie tworzenia tej p\u0142yty zesp\u00f3\u0142 wypracowa\u0142 ca\u0142kowicie partnerski spos\u00f3b pracy gwarantuj\u0105cy to, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142onek grupy czu\u0142 si\u0119 wa\u017cnym elementem tej samej uk\u0142adanki, bez szef\u00f3w i podw\u0142adnych, z decyzjami podejmowanymi demokratycznie i bez jakichkolwiek limit\u00f3w czasowych przeznaczonych na rejestracj\u0119 nowego materia\u0142u. Panowie po\u015bwi\u0119cili wtedy du\u017co energii na pr\u00f3by dopracowuj\u0105c brzmienie i ostateczny kszta\u0142t ka\u017cdego utworu. A te okaza\u0142y si\u0119 by\u0107, jak ocenili to krytycy, powrotem do prostolinijnego rockowego grania, jakie fani pami\u0119tali z pocz\u0105tk\u00f3w istnienia grupy. Kompozycje sta\u0142y si\u0119 przestrzenne, pe\u0142ne dynamiki i bardziej przyst\u0119pne dla s\u0142uchacza, cho\u0107 nie oby\u0142o si\u0119 te\u017c bez ma\u0142ych eksperyment\u00f3w, kt\u00f3rych przyk\u0142adami s\u0105 \u201eThe Color Red” (czyli s\u0142ynna Czerwona Kropa), \u201ePush Me Pull Me\u201d i ukryty \u201eHummus\u201d. Jednak te kr\u00f3tkie przerywniki w przyj\u0119tej konwencji tym ciekawiej j\u0105 uzupe\u0142niaj\u0105 podbijaj\u0105c nietuzinkowy koloryt ca\u0142ego albumu, kt\u00f3ry jest sp\u00f3jn\u0105 konstrukcj\u0105 podporz\u0105dkowan\u0105 wyra\u017anie zaznaczonej my\u015bli przewodniej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Lirycznie, autorzy tekst\u00f3w (bo tym razem nie by\u0142 to tylko Eddie, ale tak\u017ce Stone, Jeff i Jack) analizuj\u0105 kondycj\u0119 cz\u0142owieka podchodz\u0105c do jego postaw i wybor\u00f3w z wyrozumia\u0142o\u015bci\u0105 i bez moralizatorstwa. Mamy wi\u0119c sugesti\u0119, \u017ce czasem warto odpu\u015bci\u0107, wyra\u017cenie wdzi\u0119czno\u015bci za to kim si\u0119 jest, deklaracj\u0119 o niez\u0142omno\u015bci pomimo cios\u00f3w jakie od \u017cycia dostaje ka\u017cdy z nas, a na koniec rozgrzeszenie w postaci \u201eAll Those Yesterdays\u201d \u2013 jednego z moich najulubie\u0144szych moment\u00f3w na p\u0142ycie. Tekst utworu zamykaj\u0105cego album to dzie\u0142o Gossarda, trafia do mnie bezb\u0142\u0119dnie z tym swoim prostym, a jednak nie\u0142atwym do wcielenia w \u017cycie przekazem – daj sobie prawo do pope\u0142nienia b\u0142\u0119du, odpoczynku, a nawet ucieczki. Obecnie to przecie\u017c jeden z najcz\u0119\u015bciej podnoszonych przez psycholog\u00f3w w\u0105tk\u00f3w a Stone ju\u017c 25 lat temu wiedzia\u0142, \u017ce takie podej\u015bcie ma sens.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Pearl Jam z okresu promocji „Yield”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 tematyk\u0119 tekst\u00f3w, spos\u00f3b grania i nagrywania albumu zupe\u0142nie nie dziwi jego tytu\u0142. \u201eYield\u201d<\/em> znaczy tyle co: ust\u0119powa\u0107 pierwsze\u0144stwa, poddawa\u0107 si\u0119, ale tak\u017ce przynosi\u0107 zysk. Wszystko si\u0119 zgadza (odpu\u015bci\u0107=zyska\u0107), w\u0142\u0105cznie z opraw\u0105 graficzn\u0105 kr\u0105\u017cka, w kt\u00f3rej powstaniu palce macza\u0142 Jeff Ament i kt\u00f3ra, nie bez przyczyny, w 1999 roku zyska\u0142a nominacj\u0119 do nagrody Grammy w kategorii Best Recording Package<\/em>. Pomys\u0142 na takie, a nie inne wizualne przedstawienie idei p\u0142yty zosta\u0142 przez Jeffa uzasadniony w ten spos\u00f3b: \u201eTo \u015bwietna koncepcja, aby wstawi\u0107 znak \u2018ust\u0105p pierwsze\u0144stwa\u2019 w miejscu, gdzie przecie\u017c nie ma komu i czemu go ust\u0105pi\u0107.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Album \u201eYield\u201d zadebiutowa\u0142 na drugim miejscu listy Billboardu, czyli o oczko ni\u017cej ni\u017c jego poprzednik i niestety zosta\u0142 szybko str\u0105cony z podium przez \u015bwi\u0119c\u0105cy wtedy triumfy soundtrack filmu \u201eTitanic\u201d.  By\u0142 to te\u017c drugi i ostatni kr\u0105\u017cek nagrany z udzia\u0142em Jacka Ironsa, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 szeregi grupy po zako\u0144czeniu australijskiej cz\u0119\u015bci trasy promuj\u0105cej \u201eYield\u201d, za to kolejny wyprodukowany przez Brendana O\u2019Briena, kt\u00f3ry nast\u0119pnie na dziesi\u0119\u0107 lat po\u017cegna\u0142 si\u0119 z rol\u0105 producenta p\u0142yt Pearl Jam aby triumfalnie powr\u00f3ci\u0107 dopiero przy okazji nagrywania przez pan\u00f3w \u201eBackspacer\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Rejestrowanie materia\u0142u zaj\u0119\u0142o osiem miesi\u0119cy, mastering kolejnych pi\u0119\u0107. Nagrania odby\u0142y si\u0119 w studiu Stone\u2019a Gossarda Studio Litho oraz w Studiu X w Seattle i w tym czasie zarejestrowano w sumie 18 utwor\u00f3w z czego na p\u0142ycie znalaz\u0142o si\u0119 ich 14 (uwzgl\u0119dniaj\u0105c hidden track). „Leatherman” i „U” wydano natomiast jako strony B singli, „Happy When I’m Crying” pojawi\u0142 si\u0119 w 1997 na Tenclubowym singlu \u015bwi\u0105tecznym, a „The Whale Song” wykorzystano na potrzeby kompilacji \u201eMusic for Our Mother Ocean vol.3\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Cho\u0107 \u201eYield\u201d oficjalnie reprezentowa\u0142y tylko dwa single, sukces komercyjny odnios\u0142y cztery utwory, w  tym \u201eDo the Evolution\u201d, kt\u00f3ry co prawda wydany jako singiel nie zosta\u0142, ale sta\u0142 si\u0119 prawdziwym pionierem poniewa\u017c przerwa\u0142 okres, w kt\u00f3rym Pearl Jam zrezygnowa\u0142 z ilustrowania swoich kompozycji teledyskami. Stworzony przez Todda McFarlane\u2019a i Kevina Altieri videoclip jest animowan\u0105 eksploracj\u0105 tekstu tej niezwykle wymownej kompozycji i, nie bez powodu, zapewni\u0142 zespo\u0142owi drug\u0105 nominacj\u0119 do nagrody Grammy, tym razem w kategorii Best Music Video, Short Film<\/em> (zwyci\u0119\u017cy\u0142a Madonna ze swoim niew\u0105tpliwym hitem w postaci \u201eRay of Light\u201d). To mocny, zabrudzony punkowo potencjalny hit alternatywnych rozg\u0142o\u015bni radiowych, kt\u00f3rego bohater przekonany jest o wy\u017cszo\u015bci cz\u0142owieka nad wszelkimi innymi \u017cyj\u0105cymi na ziemi istotami i czerpi\u0105cy ze swego panowania wy\u0142\u0105cznie niszczycielskie korzy\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Na jednej nominacji dla \u201eDo the Evelution\u201d lista si\u0119 jednak nie sko\u0144czy\u0142a poniewa\u017c sukces komercyjny tego kawa\u0142ka sprawi\u0142, \u017ce zyska\u0142 on szans\u0119 na zdobycie statuetki Grammy r\u00f3wnie\u017c w kategorii Best Hard Rock Performance<\/em>. Niestety, przegra\u0142 z Jimmy\u2019m Page\u2019m i Robertem Plantem i ich \u201eMost High”.<\/p>\n\n\n\n

Mam tak\u0105 refleksj\u0119, \u017ce dwa miejsca, w kt\u00f3rych koncentruje si\u0119 ci\u0119\u017car i si\u0142a albumu \u201eYield\u201d to \u201eGiven to Fly\u201d i w\u0142a\u015bnie wspomniany wy\u017cej \u201eDo the Evolution\u201d. Znaczenie tego drugiego jest oczywiste, natomiast pierwszy z wymienionych utwor\u00f3w skomponowany zosta\u0142 przez Mike\u2019a McCready\u2019ego i, jak m\u00f3wi\u0142 o nim sam autor, \u201esymbolizowa\u0142 jego przebudzenie i swego rodzaju samoodnow\u0119\u201d. Zastosowany tu zeppelinowski riff, podnios\u0142y refren i pe\u0142en symboliki tekst z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 na powstanie jednej ze wspanialszych kompozycji w dorobku zespo\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

W swoich zachwytach nie mog\u0119 jednak pomin\u0105\u0107 tak\u017ce lekko p\u0142yn\u0105cego \u201eIn Hiding\u201d czy niezwykle ciep\u0142ego \u201eLow Light\u201d, jak r\u00f3wnie\u017c jednego z fanowskich ulubie\u0144c\u00f3w \u2013 \u201eWishlist\u201d, kt\u00f3rego tekst stanowi przebogata i bliska ka\u017cdemu sercu lista \u017cycze\u0144 z ewidentn\u0105 ich kulminacj\u0105 we fragmencie, w kt\u00f3rym Eddie \u015bpiewa: \u201eI wish I was the verb 'to trust’ and never let you down\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Najbardziej podobaj\u0105 mi si\u0119 dwie opinie wyg\u0142oszone przez krytyk\u00f3w na temat p\u0142yty \u201eYield\u201d. O tym, \u017ce to najbardziej liryczny album Pearl Jam oraz \u017ce dowodzi on tego, ze muzyka rockowa nie umar\u0142a i nadal potrafi skopa\u0107 ty\u0142ek. Trudno o trafniejsz\u0105 recenzj\u0119. Nie jest to, rzecz jasna, album na miar\u0119 \u201eTen\u201d czy \u201eVs\u201d ale te\u017c nie aspiruje on do odgrywania takiej roli. To materia\u0142 nagrany osiem lat po zarejestrowaniu debiutu, naiwno\u015bci\u0105 by\u0142oby oczekiwa\u0107, \u017ce b\u0119dzie jego kopi\u0105. Dla mnie \u201eYield\u201d na zawsze pozostanie najbardziej optymistyczn\u0105 p\u0142yt\u0105 Pearl Jam, ale te\u017c tak\u0105, kt\u00f3ra nigdy si\u0119 nie zestarzeje. Jej uniwersalny przekaz dope\u0142nia obrazu albumu idealnego, kt\u00f3rego elementy stanowi\u0105 sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Jack Irons, kt\u00f3ry t\u0105 p\u0142yt\u0105 po\u017cegna\u0142 si\u0119 z kolegami z grupy, o sesjach nagraniowych \u201eYield\u201d m\u00f3wi\u0142 tak: \u201e Mam wra\u017cenie, \u017ce byli\u015bmy wtedy bardziej muzykalni, dynamiczni i wyluzowani ni\u017c przy okazji nagrywania \u2018No Code\u201d kiedy towarzyszy\u0142o nam wi\u0119cej obaw i l\u0119ku. \u2018Yield\u2019 by\u0142 spokojniejszy i g\u0142adszy. My\u015bl\u0119, \u017ce te s\u0142owa najlepiej opisuj\u0105 t\u0119 p\u0142yt\u0119.\u201d (wywiad dla \u201eRolling Stone\u201d z 2022 roku) Inni cz\u0142onkowie zespo\u0142u uznali i docenili wp\u0142yw Jacka Ironsa na rozw\u00f3j Pearl Jam podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce to dzi\u0119ki niemu nauczyli si\u0119 ze sob\u0105 komunikowa\u0107, wsp\u00f3lnie rozwi\u0105zywa\u0107 problemy i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 na zdecydowanie lepszym poziomie.\u00a0A zatem rola, jak\u0105 odegra\u0142 perkusista nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 jedynie na sumiennym zagraniu partii instrumentalnych a oddzia\u0142ywanie jego obecno\u015bci by\u0142o zdecydowanie d\u0142ugoterminowe.<\/p>\n\n\n\n

To pi\u0119kne, \u017ce \u201eYield\u201d wyni\u00f3s\u0142 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Pearl Jam na inny poziom, by\u0142 w pewnym sensie rewolucyjny a panowie inaczej nastawili si\u0119 do kwestii swojej olbrzymiej popularno\u015bci. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce w sytuacji tej okrzepli oraz nabrali wi\u0119cej pewno\u015bci siebie, co przejawia\u0142o si\u0119 mi\u0119dzy innymi ch\u0119ci\u0105 do samodzielnego decydowania o absolutnie ka\u017cdym aspekcie pracy nad nowym kr\u0105\u017ckiem. Postawili przede wszystkim na kolektywne dzia\u0142anie, kt\u00f3re, mam wra\u017cenie, sprawdza si\u0119 do dzi\u015b a z jednowyrazowej rady zawartej w tytule albumu z 1998 roku skorzystali w ca\u0142ej rozci\u0105g\u0142o\u015bci. \u00a0<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
„Given to Fly” ze mn\u0105 na zawsze<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nawet zim\u0105 zdarzaj\u0105 si\u0119 takie momenty kiedy wydaje si\u0119, \u017ce w powietrzu czu\u0107 ju\u017c wiosn\u0119, gdy krew kr\u0105\u017cy szybciej i bardziej chce si\u0119 \u017cy\u0107. Dla mnie dzieje si\u0119 tak zawsze wtedy gdy s\u0142ucham \u201eYield\u201d \u2013 pi\u0105tej w dorobku p\u0142yty Pearl Jam, kt\u00f3ra zosta\u0142a wydana dok\u0142adnie, co do dnia, \u0107wier\u0107 wieku temu. Album ten od lat … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[298,8,112,16,111],"class_list":["post-1183","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-do-the-evolution","tag-eddie-vedder","tag-given-to-fly","tag-pearl-jam","tag-yield"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1183","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1183"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1189,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1183\/revisions\/1189"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}