{"id":1033,"date":"2022-04-16T08:01:45","date_gmt":"2022-04-16T08:01:45","guid":{"rendered":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=1033"},"modified":"2022-04-16T08:06:13","modified_gmt":"2022-04-16T08:06:13","slug":"love-heals-all-wounds-with-time","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/?p=1033","title":{"rendered":"Love heals all wounds with time"},"content":{"rendered":"\n

W utworze \u201cMan of Golden Words\u201d Andy Wood \u015bpiewa\u0142: \u201cWords and music – my only tools\u201d. Konkretnie i wymownie. Nie dziwi zatem fakt, \u017ce projekt muzyczny, kt\u00f3ry powsta\u0142 w 1990 roku po \u015bmierci Andy\u2019ego swoj\u0105 nazw\u0119 zaczerpn\u0105\u0142 w\u0142a\u015bnie z tego utworu. A tak\u017ce wykorzysta\u0142 zawarte w nim przes\u0142anie i u\u017cy\u0142 w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015bci oraz muzyki do stworzenia p\u0142yty, kt\u00f3ra przesz\u0142a do historii jako jedna z wybitniejszych p\u0142yt nagranych w latach 90-tych i zaliczaj\u0105cych si\u0119 do nurtu zwanego grungem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

O \u201eTemple of the Dog\u201d powsta\u0142a ju\u017c niezliczona ilo\u015b\u0107 tekst\u00f3w i trudno napisa\u0107 o tym albumie co\u015b odkrywczego. Ale nie b\u00f3jcie si\u0119, nie zamierzam dzi\u015b wynajdowa\u0107 ko\u0142a na nowo. Chc\u0119 natomiast napisa\u0107 o tym, czym dla mnie jest ta p\u0142yta. A jest jak plaster z aloesem, koj\u0105ca i delikatna, cho\u0107 jednocze\u015bnie mocna i skuteczna na wszelkie bol\u0105czki. Nie do\u015b\u0107, \u017ce pi\u0119kna muzycznie, oryginalna brzmieniowo (w ko\u0144cu mieszaj\u0105 si\u0119 tutaj naprawd\u0119 r\u00f3\u017cne gatunki) to jeszcze pokazuj\u0105ca olbrzymi potencja\u0142 wszystkich muzyk\u00f3w bior\u0105cych udzia\u0142 w nagraniach. Bo jak\u017ce mo\u017cna przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie obok ca\u0142ego (obecnego) sk\u0142adu Pearl Jam graj\u0105cego wsp\u00f3lnie z Chrisem Cornellem? P\u00f3\u017aniejsze wydarzenia potwierdzi\u0142y, \u017ce w Temple of the Dog mieli\u015bmy do czynienia z najwybitniejszymi artystami muzycznej sceny Seattle, kt\u00f3rym w zaledwie dwa tygodnie uda\u0142o si\u0119 nagra\u0107 ponadczasowy kr\u0105\u017cek. I uwzgl\u0119dni\u0107 na nim cho\u0107by takie per\u0142y jak \u201eCall me a Dog\u201d i \u201eReach Down\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Album nie mia\u0142 nic wsp\u00f3lnego z brudnym czy niedba\u0142ym graniem, zawarte tu kompozycje wydawa\u0142y si\u0119 by\u0107 spokojniejsze i niezwykle dopracowane. W „Call Me a Dog”, „All Night Thing” i „Times of Trouble” s\u0142yszymy nawet fortepian, na kt\u00f3rym, swoj\u0105 drog\u0105, gra Rick Parashar \u2013 za\u0142o\u017cyciel s\u0142ynnego London Bridge Studio i producent p\u0142yty. Opr\u00f3cz fortepianu panowie wykorzystali te\u017c brzmienie harmonijki ustnej i banjo, \u201eReach Down\u201d wzbogacone zosta\u0142o d\u0142ug\u0105 sol\u00f3wk\u0105 gitarow\u0105 a w \u201eWooden Jesus\u201d Matt Cameron w specyficzny spos\u00f3b pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 instrumentami perkusyjnymi. Warto ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w ten utw\u00f3r poniewa\u017c instrumentalnie jest naprawd\u0119 cudownie wielowarstwowy.   <\/p>\n\n\n\n

Ewidentnym jest fakt, \u017ce Chris i koledzy nie zawi\u0105zali zespo\u0142u i nie nagrali \u201eTemple of the Dog\u201d z komercyjnych pobudek. Nie zastosowali tu bowiem \u017cadnej z regu\u0142, kt\u00f3rymi rz\u0105dz\u0105 si\u0119 te wszystkie maj\u0105ce odnie\u015b\u0107 spektakularny sukces p\u0142yty. Utwory mia\u0142y d\u0142ug\u0105 i rozbudowan\u0105 form\u0119, nie by\u0142y te\u017c typowymi hitami radiowymi, a album nie by\u0142 nawet jako\u015b szczeg\u00f3lnie promowany i uzyska\u0142 popularno\u015b\u0107 dopiero po tym jak wybuch\u0142a moda na grunge (czyli pod koniec 1991 roku). Z kr\u0105\u017cka \u201eTemple of the Dog\u201d wydano zaledwie trzy single \u2013 \u201eHunger Strike\u201d, \u201cSay Hello 2 Heaven\u201d oraz \u201ePushin\u2019 Forward Back\u201d ale tylko do tego pierwszego powsta\u0142 teledysk (a b\u0119d\u0105c dok\u0142adniejsz\u0105 \u2013 dwie wersje teledysku). Do dzi\u015b na You Tube odtworzono go ponad 60 milion\u00f3w razy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Kadr z teledysku „Hunger strike”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Temple of the Dog jako projekt pos\u0142uguj\u0105cy si\u0119 t\u0105 nazw\u0105 zagrali na \u017cywo dos\u0142ownie kilka razy. Z pami\u0119tnych koncert\u00f3w warto wspomnie\u0107 natomiast o Sonic Evolution z 2015 roku oraz kr\u00f3tkiej trasie z 2016 roku zorganizowanej z okazji 25-lecia wydania jedynego albumu grupy. By\u0142y zakusy, aby panowie poje\u017adzili r\u00f3wnie\u017c po Europie ale ostatecznie plany te nie dosz\u0142y do skutku. Utwory z p\u0142yty \u201eTemple of Dog\u201d by\u0142y za to uwzgl\u0119dniane przez Chrisa Cornella w jego solowych setlistach koncertowych. Podczas jedynego wyst\u0119pu Chrisa w Polsce (pomijaj\u0105c oczywi\u015bcie koncert Soundgarden) z repertuaru supergrupy wokalista wybra\u0142 jednak niestety tylko \u201eHunger Strike\u201d.     <\/p>\n\n\n\n

Uwa\u017cam wydanie albumu \u201eTemple of the Dog\u201d za pi\u0119kny i, przede wszystkim nieprzemijaj\u0105cy dow\u00f3d przyja\u017ani i pami\u0119ci o przyjacielu. Nie spos\u00f3b bowiem zajmowa\u0107 si\u0119 t\u0105 p\u0142yt\u0105 nie si\u0119gaj\u0105c do postaci Andy\u2019ego Wooda a co za tym idzie roli, jak\u0105 odegra\u0142 w historii powstania grunge\u2019u.<\/p>\n\n\n\n

We wspomnianym przeze mnie we wst\u0119pie utworze Mother Love Bone znajduje si\u0119 te\u017c fragment: \u201cSeems I been living in the temple of the dog, where would I live if I were a man of golden words\u201d, w kt\u00f3rym pojawia si\u0119 nazwa zespo\u0142u zawi\u0105zanego z inicjatywy Chrisa Cornella. Inicjatywy, kt\u00f3rej si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 by\u0142y emocje, t\u0119sknota i smutek zwi\u0105zane z odej\u015bciem przyjaciela tak pi\u0119knie przekute w d\u017awi\u0119ki i s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Warto te\u017c przy okazji wspomnie\u0107, \u017ce dzie\u0144 wydania p\u0142yty \u201eTemple of the Dog\u201d, czyli 16 kwietnia ale 2010 roku uzna\u0107 mo\u017cna za dat\u0119 reaktywacji Soundgarden. Grupa (pod nazw\u0105 Nudedragons) wyst\u0105pi\u0142a wtedy na pierwszym od lat koncercie, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w klubie Showbox w Seattle. W tamtym momencie, w historii istnienia Soundgarden otwarty zosta\u0142 zupe\u0142nie nowy i bardzo ciekawy rozdzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Ja jednak dzi\u015b skupi\u0119 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na Temple of the Dog, w ko\u0144cu 31 rocznica wydania wspania\u0142ego i jedynego albumu tej supergrupy jest do tego doskona\u0142ym powodem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W utworze \u201cMan of Golden Words\u201d Andy Wood \u015bpiewa\u0142: \u201cWords and music – my only tools\u201d. Konkretnie i wymownie. Nie dziwi zatem fakt, \u017ce projekt muzyczny, kt\u00f3ry powsta\u0142 w 1990 roku po \u015bmierci Andy\u2019ego swoj\u0105 nazw\u0119 zaczerpn\u0105\u0142 w\u0142a\u015bnie z tego utworu. A tak\u017ce wykorzysta\u0142 zawarte w nim przes\u0142anie i u\u017cy\u0142 w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015bci oraz muzyki do … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[141,6,8,4,270,16,39,44],"class_list":["post-1033","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-andy-wood","tag-chris-cornell","tag-eddie-vedder","tag-grunge","tag-hunger-strike","tag-pearl-jam","tag-seattle","tag-temple-of-the-dog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1033","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1033"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1033\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1038,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1033\/revisions\/1038"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1033"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1033"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesuperunknown.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1033"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}